TRÓJZĄB NEPTUNA (2 dni)

WYCIECZKI SZKOLNE » 2 DNI

 

TRÓJZĄB NEPTUNA
PROGRAM WYCIECZKI:

1 dzień
05:00 wyjazd w godzinach porannych. Przejazd do Gdańska.
12:30 zwiedzanie Dworu Artusa i Muzeum Bursztynu.
MUZEUM BURSZTYNU w dawnej katowni i wieży Więziennej (bilet). Poznamy historię i czasy współczesne bursztynu.
STARE MIASTO: spacer z przewodnikiem Droga Królewska- Brama Wyżynna, targ Węglowy, Wielka Zbrojownia, Dwór Bractwa Św. Jerzego, Złota Brama, Ratusz, Długi Targ, Fontann Neptuna, Dwór Artusa (bilet), Zielona Brama, Żuraw.   
18:00 W godzinach wieczornych zakwaterowanie i nocleg.

2 dzień
08:00 Śniadanie, wyjazd z ośrodka.
09:30 Zwiedzanie Daru Pomorza w Gdyni.
10:30 Wizyta w Katedrze Oliwskiej i koncert organowy
[lub zamiennie zajęcia edukacyjne w Centrum Nauki Hewelianum w Gdańsku: + 15 zł].
14:00 Zwiedzanie Westerplatte.
15:00 Wyjazd w drogę powrotną.
18:00 Obiad w trasie.
22:30 Zakończenie wycieczki w godzinach wieczornych.

Cena:
~ na zapytanie
Oferujemy także atrakcyjne ceny dla grup wyjeżdżających z innych miejsc niż Białystok.
Aby otrzymać aktualną ofertę prosimy o kontakt:
tel. +48 858798400, ramisbort@wp.pl

Świadczenia:
1 nocleg w pokojach 2-6 osobowych,
wyżywienie: 1 śniadanie, 1 obiadokolacja, 1 obiad w drodze powrotnej.
Przejazd autokarem, opłaty parkingowe i drogowe, ubezpieczenie NNW,
usługa przewodnika w wyznaczonych miejscach, opieka osoby ze storny organizatora,
bilety wstępu zgodnie z programem, opłaty drogowe i parkingowe.
W nawiasach [...] podane są propozycje fakultatywne- za dodatkową opłatą.

Proponowane dopłaty:
~ NOCLEG w HOTELU (pokoje 2- 3 os. z łazienkami): 15- 25 zł.

Serdecznie zapraszamy na wycieczkę.
Dodatkowych informacji udzielą Państwu pracownicy
Biura Podróży "RAMIS"
Białystok, ul. Św. Rocha 13/15 lokal 116
tel. +48 691 798 400

ZAPRASZAMY RÓWNIEŻ NA NASZE
WYCIECZKI DLA OSÓB INDYWIDUALNYCH

 

OPIS ATRAKCJI:
OLIWA na początku była malutką osadą. Rozkwitła, gdy w XII wieku otrzymali ją cystersi. Każdy liczący się gdański patrycjusz musiał mieć w jej okolicy swoją letnią rezydencję. Gdy opactwo przestało istnieć, wyrosła na miasteczko. I choć niemal sto lat temu wchłonął ją Gdańsk, zachowała wyrazisty charakter. Oliwa ma styl! Broni się przed zabetonowaniem i wciąż ubiera na zielono. Najważniejszym miejscem jest KATEDRA. To trzynawowa sklepiona bazylika, zbudowana na rzucie łacińskiego krzyża. Korpus budowli mierzy 107 m., katedra oliwska jest najdłuższym kościołem w Polsce. Zachowało się tu bogate wyposażenie, w tym słynne ORGANY. Mało kto wie, że były one wówczas największymi organami na świecie. Mało kto wie, że wystarczy jeden guzik, by tchnąć życie w niemal wszystkie figury ozdabiające instrument. W trakcie prezentacji można posłuchać tu koncertu muzyki organowej i obejrzeć festiwal ruszających się figurek. Kolejną atrakcją Oliwy jest PARK OPATÓW, nie tylko ze względu na wartości botaniczne, ale również jako cenny dokument sztuki ogrodowej z okresu ponad 240 lat. Park dzieli się na kilka części: francuską, alpinarium, parter kwiatowo- trawnikowy, ogród botaniczny oraz ogród klasztorny.

DWÓR ARTUSA to jeden z najbardziej reprezentacyjnych zabytków położonych przy tzw. Trakcie Królewskim w Gdańsku. Część traktu stanowi Długi Targ położony nieopodal historycznego portu nad rzeką Motławą, resztę ulica Długa. W skład obecnego zespołu Dworu Artusa wchodzą następujące obiekty: parter dwóch połączonych kamienic zwanych Starym Domem Ławy, właściwy Dwór Artusa oraz Nowy Dom Ławy. Początki Dworów Artusa sięgają średniowiecza. Wspólna nazwa dworów pochodzi od imienia legendarnego wodza Celtów Artura (V i VI w. n.e.). Dla ówczesnych ludzi był on wzorem cnót rycerskich a Okrągły Stół, przy którym zasiadał ze swoimi dzielnymi rycerzami, symbolem równości i partnerstwa. Nazwa budynku „curia regis Artus” czyli „królewski dwór Artusa”, wzniesionego w Gdańsku w latach 1348-1350, pojawiła się pierwszy raz w 1357 r. w miejskim zapisie o czynszu gruntowym. Inny dokument z 1358 r. określa go mianem „curia sancti Georgi” -  „dwór św. Jerzego”, wymieniając przy tym podobne nadbałtyckie dwory w Toruniu, Chełmnie, Elblągu, Braniewie, Królewcu, Rewalu, Rydze i Stralsundzie. Dwór Artusa wzniosło Bractwo św. Jerzego, które skupiało tzw. junkrów (rycerzy) pochodzących z bogatych rodzin niemieckich. Budynek powstał dzięki ich własnym staraniom oraz finansowaniu. Bractwo od początku starało się zachowywać elitarność, żądało od swych członków szlacheckiego pochodzenia i takie same wymagania stawiało gościom Dworu Artusa. W Dworze nie brakowało rozrywek, jak np. maskarady, gry zręcznościowe, koncerty, sztuka cyrkowa. W czasie świąt wszyscy zbierali się na uroczysty posiłek. Bractwo św. Jerzego zawsze podkreślało swoją odrębność, krytycznie oceniając obyc*zaje pozostałych bywalców Dworu, tj. kupców i armatorów. W kupieckim mieście, jakim wówczas był Gdańsk, decydującą rolę odgrywała zawsze informacja. Dwór był wybornym miejscem jej wymiany. Tu także podawano do wiadomości publicznej zarządzenia władz miejskich. Tym sposobem Dwór Artusa przyjmował z czasem rolę oficjalnego domu kupieckiego.

WARTOWNIA NR 1 NA WESTERPLATTE to jedna z sześciu wartowni zbudowanych w latach 30. XX wieku. Dzięki przesunięciu w roku 1967 na obecne miejsce, uniknęła rozbiórki. W 1924 roku decyzją Rady Ligi Narodów od 1926 roku półwysep Westerplatte został przekazany Polsce na bazę przeładunku broni i amunicji. Zabezpieczeniem magazynów  i całego terenu Wojskowej Składnicy Tranzytowej zajmował się 88-osobowy oddział polskich żołnierzy. Jego skład zmieniany był co pół roku. W celu lepszego zabezpieczenia terenu składnicy, w latach 1933 - 1934 zbudowano cztery żelbetonowe wartownie, a w dwa lata później budynek koszar. Latem 1939 wobec wzrostu napięcia w stosunkach niemiecko-polskich załoga placówki wzmocniona została do około 217 żołnierzy i rezerwistów zmobilizowanych spośród pracowników cywilnych. Komendantem Składnicy od 1938 roku był major Henryk Sucharski, a dowódcą załogi wartowniczej kapitan Franciszek Dąbrowski. Na uzbrojenie placówki składały się karabiny Mauser, około 40 ciężkich i ręcznych karabinów maszynowych, karabinki Mauser wz. 98,  2 działka przeciwpancerne kalibru 37 mm, stare działo 75 mm oraz 4 moździerze kalibru 81 mm. 1 września 1939 roku, o godzinie 4.48 pierwsze pociski z przybyłego do Gdańska z „kurtuazyjną wizytą” niemieckiego pancernika Schleswig Holstein dały sygnał do ataku piechoty na polską placówkę. Bombardowani z powietrza i ostrzeliwani przez niemieckie działa i moździerze polscy żołnierze bronili się przez siedem dni. 7 września wobec zdecydowanej przewagi nieprzyjaciela i wyczerpania załogi, major Henryk Sucharski podjął decyzję o kapitulacji. W czasie tych walk poległo 15 polskich żołnierzy, wielu było rannych. Straty niemieckie do dziś są nieznane. Po kapitulacji, polscy żołnierze trafili do niemieckich obozów jenieckich, gdzie przebywali do 1945 roku. We wnętrzu Wartowni prezentowane są pamiątki po Wojskowej Składnicy Tranzytowej i jej Obrońcach.

MUZEUM BURSZTYNU to jedno z najmłodszych gdańskich muzeów. Jego siedzibą jest zabytkowy, unikatowy w skali Europy, gotycko-renasansowy  Zespół Przedbramia ulicy Długiej. Usytuowany jest w centrum krzyżowania się szlaków turystycznych miasta. Składa się z trzech części: Wieży Więziennej, Szyi z Domem Więziennym i Katowni. Niegdyś stanowił kluczowy element fortyfikacji średniowiecznego Gdańska. Muzeum Bursztynu prezentuje historię powstania bursztynu, jego właściwości, pozyskiwanie oraz obróbkę  na przestrzeni dziejów - od czasów najdawniejszych do współczesności. W pierwszej sali wystawienniczej znajduje się unikatowa kolekcja okazów przyrodniczych - bezcenny zbiór naturalnych form bursztynu, w tym ogromnych brył, inkluzji zwierzęcych i roślinnych, wyszukanych odmian barwnych oraz  rozmaitych żywic kopalnych występujących na świecie. Zwiedzając kolejne sale zobaczymy znamienite zabytki sztuki dawnej – neolityczne wyroby bursztynniczne, zabytki pochodzące z czasów rzymskich i wczesnego średniowiecza. Najcenniejsze i najpiękniejsze obiekty pochodzą jednak ze ,,złotego okresu” rozwoju Gdańska, kiedy miasto było jednym z najważniejszych ośrodków rzemiosła bursztynniczego. W Muzeum Bursztynu można podziwiać wiele przykładów wspaniałych zabytków sztuki dawnej, takich jak - kabinety, szkatułki, ołtarzyki, medaliony, sztućce, grę we flirt. Zainteresowanie budzą również współczesne wyroby rzemiosła artystycznego oraz nowoczesnej biżuterii wybitnych projektantów ukazane w awangardowej aranżacji z wykorzystaniem multimediów. Dzięki nim, można znaleźć się pośrodku bursztynowego lasu, poczuć zapach bursztynu lub być świadkiem pokazu mody z bursztynową biżuterią. W Katowni zaaranżowano trzy cele więzienne, nawiązujące wyposażeniem i klimatem do ponurej tradycji miejsca. Pierwsza przedstawia przygotowanie do egzekucji, kolejna obrazuje typowe miejsce odosobnienia, zaś w ostatniej można zobaczyć narzędzia służące do wymuszania zeznań. Zainteresowani mogą poszerzyć swoją wiedzę oglądając film przedstawiający historię powstania oraz pełnionej w ciągu wieków zmieniającej się funkcji Zespołu Przedbramia, natomiast miłośnicy przeszłości, postrzeganej jako historie życia poszczególnych ludzi, mogą prześledzić zrekonstruowane fakty dotyczące procesu jednego z osadzonych tu więźniów.

DAR POMORZA nazywany "Białą Fregatą", od 1929 roku związany jest z Gdynią. Został zbudowany w roku 1909 w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu jako statek szkolny niemieckiej marynarki handlowej. Po wodowaniu 18 września 1909 r. otrzymał nazwę "Prinzess Eitel Friedrich" i rozpoczął służbę wychodząc w dziewiczy rejs do Christiansand i Antwerpii. Po klęsce Niemiec w I wojnie światowej statek przejęli Francuzi, przeprowadzając go do portu Saint Nazaire. W roku 1929 statek został zakupiony z datków społecznych przez Pomorski Komitet Floty Narodowej za sumę 7000 funtów szterlingów. Miał zastąpić wysłużony już bark szkolny "Lwów". Fregata otrzymała wówczas kolejną nazwę "Dar Pomorza", dla upamiętnienia ofiarności pomorskiego społeczeństwa. Fregata została przekazana Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni i stała się odtąd drugą (po "Lwowie") "kolebką polskich nawigatorów". 4 sierpnia 1982 r. formalnie wycofano "Dar Pomorza" ze służby - w tym samym czasie podniesiono banderę na jego następcy, "Darze Młodzieży", zaprojektowanym i zbudowanym w Gdańsku. 16 listopada 1982 r. "Dar Pomorza" został przekazany Narodowemu Muzeum Morskiemu w Gdańsku.