PIASTOWIE I KOPERNIK (2 DNI)

WYCIECZKI DLA FIRM » WYCIECZKI KRAJOWE

NAJCIEKAWSZE ATRAKCJE:
TORUŃ: ZESPÓŁ STAREGO MIASTA I PLANETARIUM-
MUZEUM PIERNIKA- OSADA W BISKUPINIE-
KRUSZWICA: MYSIA WIEŻA

 

PROGRAM WYCIECZKI:
1 DZIEŃ
Wyjazd w godzinach porannych. Przejazd do Torunia. Zwiedzanie miasta z przewodnikiem i spaer trasą pozwalającą na zapoznanie się z najciekawszymi zabytkami miasta takimi jak: Łuk Cezara - Kościół Mariacki - Rynek Staromiejski - Ratusz Staromiejski - Dwór Artusa - Piernikowa Aleja Gwiazd - Kościół św. Ducha, Kamienica Pod Gwiazdą - gospoda flisacza - pomnik Kopernika - Flisak - Dom Kopernika (z zewnątrz) - Krzywa Wieża - zespół murów obronnych - spichrze - Brama Żeglarska i Mostowa - Droga Królewska - Katedra Świętojańska (bilet jest płatny). Fakultatywnie można zwiedzić MUZEUM PIERNIKA: produkcja pierników według starych receptur (bilet jest płatny) obejrzeć seans w PLANETARIUM (bilet jest płatny) lub zwiedzić TWIERDZĘ TORUŃ (bilet jest płatny).
W godzinach wieczornych zakwaterowanie, obiadokolacja i nocleg.
Fakultatywnie: obiadokolacja uroczysta.

2 DZIEŃ
Śniadanie, wyjazd z ośrodka. Zwiedzanie Muzeum Archeologicznego w Biskupinie.
Fakultatywnie zwiedzanie GNIEZNA (dopłata 10 zł). W programe wejście do Archikatedry WNMP i św. Wojciecha- gdzie przechowywane są relikwie świętego i panorama słynnych drzwi gnieźnieńskich (bilet jest płatny).
W drodze powrotnej zwiedzanie Mysiej Wieży w Kruszwicy (bilet jest płatny). Fakultatywnie: rejs statkiem po Jeziorze Gopło.
Po południu wyjazd w drogę powrotną. Obiad w trasie.
Zakończenie wycieczki w godzinach wieczornych.

CENY:
~ na zapytanie
Aby otrzymać aktualną ofertę prosimy o kontakt:
tel. +48 858798400, ramisbort@wp.pl

ŚWIADCZENIA:
1 nocleg, 1 śniadanie, 2 obiadokolacje.
Transport autokarem klasy LUX, opłaty drogowe, opłaty parkingowe, pakiet ubezpieczeń NNW, opieka pilota, usługi przewodników miejscowych. W ofercie znajdują się także propozycje wejść do obiektów- płatnych dodatkowo.

DOPŁATY:
~ bilety wstępów do zwiedzanych obiektów.
~ obsługa DJa: 400 zł/ grupa.
~ kolacja uroczysta: 60 zł/ os. z muzyką mechaniczną, dwa dania gorące, zimne przekąski, kawa, herbata, napoje chłodzące. Alkohol płatny dodatkowo.

OPIS ATRAKCJI:
* TORUŃ: to miasto o niezwykle różnorodnych, wysokiej klasy walorach i atrakcjach turystycznych – od światowej rangi licznych i unikatowych zabytków architektury, przez wysokiego poziomu zabytki sztuki artystycznej (witrażownictwo, złotnictwo, snycerka, malarstwo i in.), obiekty militarne XIX-wiecznej wielkiej Twierdzy Toruń, atrakcje astronomiczne, sztukę współczesną, niecodzienne walory przyrodnicze, rekreacyjne, kontakt miasta z Wisłą, po kulturę i budownictwo ludowe. Toruń, zaraz po Krakowie, może pochwalić się największą ilością budowli w stylu gotyckim. Wiele z nich przetrwało do naszych czasów, inne, jak toruński zamek krzyżacki, pozostają ruiną. Stare Miasto otaczają też pozostałości murów obronnych i baszty, a wśród nich nietrzymająca pionu, odchylona o 1,46 m Krzywa Wieża. Według legendy sprawdzić można pod nią swoją niewinność. Kto – po oparciu się plecami o basztę i wyciągnięciu rąk przed siebie – nie zachowa równowagi, niejeden grzech musi mieć na sumieniu.

Na miejscu obecnego miasta Torunia istniało osadnictwo już w czasach Paleolitu ok 9000 lat temu. Było to dogodne miejsce, którego atutem była możliwość przeprawy przez Wisłę. W tym miejscu znajdował się bród. Początki współczesnego osadnictwa datuje się na VIII wiek naszej ery. Na miejscu dzisiejszego Zamku Krzyżackiego istniał gród. Prawdopodobnie zniszczony w XII wieku. Toruń w obecnym kształcie został założony przez Krzyżaków w 1230 roku. Jak wiadomo rycerze ci zostali sprowadzeni do Ziemi Chełmińskiej w celu chrystianizacji Prusów. Toruń stał się częścią Państwa Krzyżackiego. Następnie po wojnie 13 letniej i drugim Pokoju Toruńskim miasto weszło w skład Rzeczpospolitej. Miało dużo przywilejów, było członkiem hanzy i bogaciło się na handlu zbożem spławianym Wisłą oraz na corocznych jarmarkach. Okres od XIV do XVI wieku to złoty czas w rozwoju miasta. Wybudowano wtedy wiele budynków uznawanych dziś za zabytkowe. Powstała szkoła wyższa, urodził się mikołaj Kopernik. Miasto przyjęło Luteranizm. Niestety wiek XVII I XVIII to lata kryzysowe. Miasto zostało zniszczone przez artylerię szwedzką podczas oblężenia. Epidemie dżumy wydatnie zmniejszyły liczbę mieszkańców. Rozbiory obniżyły status Torunia, który stał się częścią Prus. W okresie Pruskim miasto stało się przygraniczną twierdzą. Zaczął się powolny rozwój Torunia. Wybudowano kanalizacje, linie kolejowe oraz Tramwajowe. Po I wojnie światowej Toruń stał się częścią Drugiej Rzeczpospolitej. W ciągu 20 lat istnienia państwa polskiego podwoił liczbę swoich mieszkańców. Był stolicą województwa. W okresie komunizmu Toruń nie rozwijał się tak szybko. Władze komunistyczne wspierały rozwój pobliskiej Bydgoszczy, ze względu na zbyt inteligencki charakter Torunia.
Obecnie miasto jest współstolicą województwa Kujawsko – Pomorskiego. Liczy około 200 000 mieszkańców. Posiada jeden z najlepszych uniwersytetów w kraju. Jego starówka oraz ruiny zamku krzyżackiego są wpisane na światową listę zabytków UNESCO a w 2004 wybrano Toruń na ogólnopolską siedzibę Ligi Polskich Miast i Miejsc UNESCO. Miasto jest jednym z bardziej rozpoznawalnych przez zagranicznych turystów w Polsce. Kojarzy się z piernikami, Mikołajem Kopernikiem oraz pięknym Starym Miastem.
Biuro Informacji Turystycznej
Rynek Staromiejski 25
87-100 Toruń
tel. 056 621 09 31

* BISKUPIN: Muzeum Archeologiczne i skansen w którym możemy zobaczyć: * Osiedle obronne kultury łużyckiej zbudowane w VIII w. p. n. e. na podmokłym półwyspie o powierzchni około 2 ha. Całość otaczał falochron zbudowany  z dębowych pali wbitych w brzeg i dno jeziora. Wokół osady, tuż za ostatnim rzędem pali wzniesiono wał obronny. Tworzyły go trzy rzędy dębowych skrzyń. Przez wał wiodło przejście bronione wysoką na 9-8 metrów bramę. Zamykały ją dwuskrzydłowe wrota. Wewnątrz  grodu, przy bramie znajdował się niewielki plac. Był on miejscem zebrań i wieców mieszkańców grodu. Biskupin został odkryty przez zupełny przypadek. W 1933 r. podczas wycieczki szkolnej, Walenty Szwajcer, który był nauczycielem, że z wody wystają pale. Wówczas rozpoczęto archeologiczne wykopaliska, które trwały do 1974 r. W latach siedemdziesiątych rozbudowano rezerwat w Biskupinie, nadając mu aktualny kształt.
* Rezerwat archeologiczny z epoki kamienia a w nim: rekonstrukcja obozowiska łowców mezolitycznych, czyli pochodzących ze środkowej epoki kamienia. Ludzie, którzy wtedy żyli na naszych ziemiach nie znali rolnictwa, pożywienie zdobywali polując w pierwotnej puszczy, która ich zewsząd otaczała. Ich schronienia stanowiły proste szałasy, które łatwo i szybko można wznieść, ale i bez większego żalu porzucić; Rekonstrukcja „długiego domu” z neolitu, które wznosili około 6 tysięcy lat temu pierwsi rolnicy. Miały one charakterystyczny kształt wydłużonego trapezu i mogły posiadać długość nawet ponad 40 metrów; Wystawa „Epoka pierwszych rolników”- poświęcona epoce neolitu, której początek stanowił ogromny skok w rozwoju cywilizacji ludzkiej. Pojawienie się rolnictwa było pierwszą z trzech wielkich „rewolucji” w dziejach ludzkości.
* Wioska wczesnopiastowska: okolnica z pustym majdanem pośrodku, gdzie znajdowały się jamy gospodarcze służące między innymi do pędzenia dziegciu oraz wędzenia ryb. Odkryta osada rozwijała się już między VIII a przełomem IX i X wieku. Na zabudowę wioski składały się budynki wykonane w technice zrębowej, oraz w technice słupowo – plecionkowej. Osada zamieszkiwana była przez ludność rzemieślniczą. Jej mieszkańcy zajmowali się między innymi: garncarstwem, rogownictwem, skórnictwem, kowalstwem, garbarstwem czy tkactwem. Wielu z nich zajmowało się również rolnictwem oraz rybołówstwem. Dieta mieszkańców uzupełniana była przez znaną od tysiącleci gospodarkę łowiecko- zbieracką.
Muzeum w Biskupinie: cennik, bilety wstępów, godzina otwarcia, przewodnicy i zwiedzanie.

* KRUSZWICA: za sprawą legend o złym władcy Popielu, którego zjadły w wieży myszy i Piaście Kołodzieju jest to jeden z najsłynniejszych zamków w kraju, choć kojarzony głównie ze stołpem zwanym "mysią wieżą". Budowla jest jednak znacznie młodsza niż mówi legenda i nie może pamiętać czasów wczesnopiastowskich. Była za to ważną warownią na pograniczu polsko- krzyżackim. Zbudowana na planie prostokąta miała początkowo wymiary maks. 40x50 m. Mury obwodowe o wysokości 11 m i grubości blisko 2,5 m z gankami strażniczymi otaczały drewniane zabudowania. Dominującym elementem była ponad 30-metrowa wieża od północnego zachodu mieszcząca w dolnych kondygnacjach więzienie. Całość broniła drewniana palisada, od południa fosa oraz jezioro Gopło. Po rozbudowach w XVI wieku warownia zyskała murowane piętrowe budynki, wieża posiadała machikuły i wysoki spiczasty hełm, wzniesiono też zewnętrzny wieżowy budynek bramny. Nie była to jednak twierdza nowoczesna, która mogłaby obronić się przed nowożytną artylerią. Nie oparła się więc Szwedom. Dziś poza "mysią wieżą" zachował się przylegające do niej krótkie odcinki muru obwodowego oraz parę luźnych szczątków murów rozrzuconych po wzgórzu zamkowym. Na wieży jak i murze widać liczne otwory - są to pozostałości po rusztowaniach, wykorzystywanych przez budowniczych zamku. W ziemi tkwią jeszcze fundamenty i są one aktualnie badane przez archeologów. W 2011 zostaną na stałe odsłonięte, aby zarysować wygląd całej warowni. Będą także udostępnione odkopane niedawno piwnice. Z wieży rozciąga się piękny widok na malowniczą okolicę, jednak aby zwiedzanie Kruszwicy nie trwało tylko 20 minut, warto przepłynąć się regularnie kursującym po Gople stateczkiem (bilet jest płatny), co pozwoli zobaczyć wieżę z dalszej perspektywy.

* GNIEZNO, podobnie jak Rzym, zbudowano na siedmiu wzniesieniach, na Wysoczyźnie Gnieźnieńskiej, która jest naturalnym wododziałem, dzielącym dorzecze Warty i Wisły. Gniezno było pierwszą stolicą Polski i pierwszą metropolią kościelną, obecnie pełni funkcję siedziby władz powiatu gnieźnieńskiego i archidiecezji. Według legendy, nazwa miasta wywodzi się od słów "gniazdo" oraz "gnieździć się" i związana jest z legendą powstania państwa polskiego. Najwcześniejsze zapisy nazwy Gniezna pojawiły się na denarze Bolesława Chrobrego (ok. 1000). 25 lat później, w Gnieźnie miała miejsce koronacja tego władcy na króla Polski. Na początku XIV wieku miasto zrabowane i zniszczone przez Krzyżaków przeżywa upadek, odbudowuje je Kazimierz Wielki. Obecny kształt metropolii to wynik przebudowy z początku XIX wieku.
* Katedra w Gnieźnie została uznana za pomnik historii w 1994 roku. Dla podkreślenia jej ogromnej kulturowej zwana jest ona roli matką polskich katedr. Była to świątynia koronacyjna królów, siedziba pierwszego w Polsce arcybiskupstwa, miejsce ważnych wydarzeń z okresu początków polskiej państwowości. Stąd wyruszył z misją chrystianizacji Prus św. Wojciech, patron Królestwa Polskiego. Z pielgrzymką do jego grobu znajdującego się w katedrze przybył w 1000 roku cesarz niemiecki Otton III – spotkanie z nim polskiego władcy Bolesława Chrobrego przeszło do historii jako Zjazd Gnieźnieński. Jako ważny zabytek gotyckiej architektury stanowi swoistą redakcję „typu katedralnego” charakterystycznego dla budownictwa sakralnego obszaru Europy Środkowej tego czasu. Jej wystrój oraz nagromadzone we wnętrzu dzieła sztuki, elementy jej świetnego wyposażenia, jak bezcenny obiekt – słynne Drzwi Gnieźnieńskie, są przejawem najwyższych umiejętności artystów reprezentujących różne style i epoki. Na Wzgórzu Lecha, gdzie – jak poświadczają znaleziska archeologiczne – już w VIII wieku istniał gród, w miejscu dzisiejszej katedry zbudowano w końcu IX wieku jednonawowe oratorium. Przebudował je w następnym stuleciu Mieszko I, wznosząc świątynię na planie krzyża, w której w 977 roku pochowana została jego żona, księżna Dąbrówka. Gotycka katedra, powstała w okresie od 1342 do ok. 1390 roku, zastąpiła romańską świątynię wzniesioną przez Bolesława Chrobrego w miejscu wcześniejszych obiektów sakralnych. Badania archeologiczne przeprowadzone po II wojnie światowej w jej wnętrzu odsłoniły liczne elementy architektoniczne i dekoracyjne pochodzące z pierwotnych budowli. Katedra jest potężną, trójnawową bazyliką o długości 85 m, z obejściem wokół wielobocznego prezbiterium stanowiącego jej najstarszą część. Nawy boczne i prezbiterium otacza wieniec kaplic. W elewacji frontowej dominującym elementem są dwie ogromne wieże dobudowane w XV wieku, zwieńczone barokowymi hełmami. We wnętrzu prezbiterium oddziela od korpusu nawowego łuk tęczowy. Obie części zostały świadomie skontrastowane: chór jest opracowany bardziej ascetycznie od barwnego i plastycznego wnętrza nawy. Kapitele filarów, archiwolty arkad międzynawowych, żebra sklepienne i fryzy pokrywają przedstawienia ludzi, zwierząt i roślin.

Serdecznie zapraszamy na wycieczkę.
Dodatkowych informacji udzielą Państwu pracownicy
Biura Podróży "RAMIS"
Białystok, ul. Św. Rocha 13/15 lokal 116
tel. +48 691 798 400