SZLAK PIASTOWSKI (2 dni)

WYCIECZKI DLA FIRM » WYCIECZKI KRAJOWE


SZLAK PIASTOWSKI
PROGRAM WYCIECZKI


1 dzień
Wyjazd w godzinach porannych.
INOWROCŁAW: miasto uznawane jest za stolicę Kujaw Zachodnich. Jest miejscowością uzdrowiskową - funkcjonują tu sanatoria, domy uzdrowiskowe i tężnia solankowa. Posiada bogate złoża soli kamiennej, które eksploatowane były od czasów starożytnych. W programie spacer z pilotem w czasie którego obejrzymy najcenniejszy zabytek miasta, romański kościół Imienia Najświętszej Marii Panny, następnie Parku Zdrojowy, wizyta w pijalni wód- Palmiarni „Inowrocławiance” wybudowanej w przepięknej scenerii Parku, tuż  za Ogrodami Papieskimi oraz w tężniach solankowych (bilet jest płatny)
BISKUPIN: zwiedzanie rezerwatu archeologicznego i muzeum z ekspozycją o osadnictwie na Pałukach (bilet jest płatny). Na skutek prowadzonych prac melioracyjno-irygacyjnych poziom wody w jeziorze Biskupińskim w 1933 r. obniżył się na tyle, że z wody zaczęły wystawać fragmenty umocnień starożytnej osady. Miejscowi chłopi zaczęli odnajdywać różne zabytkowe przedmioty, nie zdając sobie jednak sprawy z ich archeologicznej wartości. Dopiero dzieci uczęszczające do miejscowej wiejskiej szkoły poinformowały o dziwnych znaleziskach swojego nauczyciela Walentego Szwajcera, a ten nagłośnił sprawę.
W godzinach wieczornych zakwaterowanie, obiadokolacja i nocleg.

2 dzień
Śniadanie. Wykwaterowanie i wyjazd z ośrodka.
GNIEZNO: o początkach historii Gniezna mówi legenda o trzech braciach. Byli to Lech, Czech i Rus. Przedzierali się oni przez puszcze w poszukiwaniu ziemi, na której mogliby sie osiedlić. Pewnego dnia ich oczom idących ukazał sie uroczy krajobraz: rozległa dolina okolona pagórkami i oblana wieńcem niewielkich jezior. Na najwyższym wzgórzu, na starym samotnym dębie orzeł miał swoje gniazdo. Urzeczony tym widokiem Lech rzekł: „Tego orła białego przyjmuję za godło ludu swego, a wokół dębu zbuduję gród swój i od orlego gniazda Gniezdnem go nazwę". I Lech osiadł wraz ze swym ludem, zaś Czech podążył na południe, a Rus na wschód od siedziby Lecha. Już od I połowy X w. Gniezno stało się centralnym grodem plemiennego państwa Polan, lecz zanim stało się główną rezydencją monarchy było osadą. Jej początki sięgają przełomu VI i VII w. Osadnictwu sprzyjały nie tylko ukształtowanie terenu i obfitość wód, ale również położenie osady u zbiegu głównych traktów wiodących z Rusi, Moraw i Pomorza. Na Wzgórzu Lecha wznosi się jeden z najwspanialszych i najcenniejszych zabytków Polski - Katedra gnieźnieńska. Obecna gotycka budowla pochodzi z przełomu XIV i XV w. i jest trzecim w kolejności kościołem wzniesionym na Wzgórzu. Pierwsza świątynia powstała w latach 970-977. Niemal od tysiąca lat z katedrą w Gnieźnie związany jest kult św. Wojciecha. Do jego grobu pielgrzymowali wielcy tego świata: Otton III, Bolesław Chrobry, Władysław Jagiełło, Jan Olbracht, Zygmunt III Waza Wspaniały jest wystrój architektoniczny katedry. Na szczególną uwagę zasługują brązowe Drzwi Gnieźnieńskie, dzieło sztuki romańskiej z XII w., ilustrujące żywot św. Wojciecha. Wzrok przyciąga srebrna trumna z relikwiami świętego Wojciecha (dzieło Piotra van der Rennena z Gdańska) płyty nagrobne św. Wojciecha (Hansa Brandta z Gdańska) i biskupa Zbigniewa Oleśnickiego (autorstwa Wita Stwosza). Zabytki wystawiane są w Muzeum Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Archiwum Archidiecezjalne gromadzi jeden z najstarszych i najzasobniejszych zbiorów kościelnych w Polsce. Znajduje się tutaj m.in. bulla papieża Innocentego II z 1136 r. zwana "złotą bullą języka polskiego"'. Biblioteka katedralna posiada w swych zbiorach najstarszą książkę ziem polskich, a jest nią niewielki pergaminowy kodeks z pocz. IX w. (archiwum nie jest udostępnione dla zwiedzających).
KRUSZWICA: zwiedzanie Mysiej Wieży. Jej nazwę jedni tłumaczą legendą, kiedy to król Popiel wraz z rodziną został zjedzony przez mściwe myszy. Inni uważają, że nazwa pochodzi od rodu Myszków, którzy panowali tu nad ludem goplańskim. Jest jeszcze inna wersja która głosi, że nazwę tę przynieśli ze sobą Krzyżacy. Widzieli oni w tej wieży zwierciadlane odbicie Mysiej Wieży w Bingen na wyspie Renu. Górująca nad miastem 32-metrowa ceglana wieża to pozostałość zamku zbudowanego przez Kazimierza Wielkiego ok. 1350 roku. W 1657 roku Szwedzi zniszczyli zamek, wysadzając go w powietrze. Pozostała po nim jedynie ośmioboczna wieża zwana "Mysią Wieżą". Na szczyt Wieży dochodzi się 109 schodami.
Po południu wyjazd w drogę powrotną. Obiad w trasie.
Zakończenie wycieczki w godzinach wieczornych.

Cena:
~ na zapytanie
Aby otrzymać aktualną ofertę prosimy o kontakt:
tel. +48 858798400, ramisbort@wp.pl

Świadczenia:
2 noclegi w pokojach 2- 3- 4- osobowych- obiekt niekategoryzowany,
2 śniadania, 2 obiadokolacje, 1 obiad w drodze powrotnej.
Transport autokarem klasy LUX, opłaty drogowe, opłaty parkingowe.
Pakiet ubezpieczeń NNW.
Opieka osoby ze strony organizatora na czas realizacji programu.
Usługi przewodników miejscowych.
W ofercie znajdują się także propozycje wejść do obiektów- płatnych dodatkowo.

Dopłaty:
~ bilety wstępów do zwiedzanych obiektów.
~ obsługa DJa: 400 zł/ grupa.
~ kolacja uroczysta: 60 zł/ os. z muzyką mechaniczną, dwa dania gorące, zimne przekąski, kawa, herbata, napoje chłodzące. Alkohol płatny dodatkowo.

OPIS ATRAKCJI:
* BISKUPIN: Muzeum Archeologiczne i skansen w którym możemy zobaczyć: * Osiedle obronne kultury łużyckiej zbudowane w VIII w. p. n. e. na podmokłym półwyspie o powierzchni około 2 ha. Całość otaczał falochron zbudowany  z dębowych pali wbitych w brzeg i dno jeziora. Wokół osady, tuż za ostatnim rzędem pali wzniesiono wał obronny. Tworzyły go trzy rzędy dębowych skrzyń. Przez wał wiodło przejście bronione wysoką na 9-8 metrów bramę. Zamykały ją dwuskrzydłowe wrota. Wewnątrz  grodu, przy bramie znajdował się niewielki plac. Był on miejscem zebrań i wieców mieszkańców grodu. Biskupin został odkryty przez zupełny przypadek. W 1933 r. podczas wycieczki szkolnej, Walenty Szwajcer, który był nauczycielem, że z wody wystają pale. Wówczas rozpoczęto archeologiczne wykopaliska, które trwały do 1974 r. W latach siedemdziesiątych rozbudowano rezerwat w Biskupinie, nadając mu aktualny kształt.

* Rezerwat archeologiczny z epoki kamienia a w nim: rekonstrukcja obozowiska łowców mezolitycznych, czyli pochodzących ze środkowej epoki kamienia. Ludzie, którzy wtedy żyli na naszych ziemiach nie znali rolnictwa, pożywienie zdobywali polując w pierwotnej puszczy, która ich zewsząd otaczała. Ich schronienia stanowiły proste szałasy, które łatwo i szybko można wznieść, ale i bez większego żalu porzucić; Rekonstrukcja „długiego domu” z neolitu, które wznosili około 6 tysięcy lat temu pierwsi rolnicy. Miały one charakterystyczny kształt wydłużonego trapezu i mogły posiadać długość nawet ponad 40 metrów; Wystawa „Epoka pierwszych rolników”- poświęcona epoce neolitu, której początek stanowił ogromny skok w rozwoju cywilizacji ludzkiej. Pojawienie się rolnictwa było pierwszą z trzech wielkich „rewolucji” w dziejach ludzkości.
* Wioska wczesnopiastowska: okolnica z pustym majdanem pośrodku, gdzie znajdowały się jamy gospodarcze służące między innymi do pędzenia dziegciu oraz wędzenia ryb. Odkryta osada rozwijała się już między VIII a przełomem IX i X wieku. Na zabudowę wioski składały się budynki wykonane w technice zrębowej, oraz w technice słupowo – plecionkowej. Osada zamieszkiwana była przez ludność rzemieślniczą. Jej mieszkańcy zajmowali się między innymi: garncarstwem, rogownictwem, skórnictwem, kowalstwem, garbarstwem czy tkactwem. Wielu z nich zajmowało się również rolnictwem oraz rybołówstwem. Dieta mieszkańców uzupełniana była przez znaną od tysiącleci gospodarkę łowiecko- zbieracką.
Muzeum w Biskupinie: cennik, bilety wstępów, godzina otwarcia, przewodnicy i zwiedzanie.

* GNIEZNO, podobnie jak Rzym, zbudowano na siedmiu wzniesieniach, na Wysoczyźnie Gnieźnieńskiej, która jest naturalnym wododziałem, dzielącym dorzecze Warty i Wisły. Gniezno było pierwszą stolicą Polski i pierwszą metropolią kościelną, obecnie pełni funkcję siedziby władz powiatu gnieźnieńskiego i archidiecezji. Według legendy, nazwa miasta wywodzi się od słów "gniazdo" oraz "gnieździć się" i związana jest z legendą powstania państwa polskiego. Najwcześniejsze zapisy nazwy Gniezna pojawiły się na denarze Bolesława Chrobrego (ok. 1000). 25 lat później, w Gnieźnie miała miejsce koronacja tego władcy na króla Polski. Na początku XIV wieku miasto zrabowane i zniszczone przez Krzyżaków przeżywa upadek, odbudowuje je Kazimierz Wielki. Obecny kształt metropolii to wynik przebudowy z początku XIX wieku.

* Katedra w Gnieźnie została uznana za pomnik historii w 1994 roku. Dla podkreślenia jej ogromnej kulturowej zwana jest ona roli matką polskich katedr. Była to świątynia koronacyjna królów, siedziba pierwszego w Polsce arcybiskupstwa, miejsce ważnych wydarzeń z okresu początków polskiej państwowości. Stąd wyruszył z misją chrystianizacji Prus św. Wojciech, patron Królestwa Polskiego. Z pielgrzymką do jego grobu znajdującego się w katedrze przybył w 1000 roku cesarz niemiecki Otton III – spotkanie z nim polskiego władcy Bolesława Chrobrego przeszło do historii jako Zjazd Gnieźnieński. Jako ważny zabytek gotyckiej architektury stanowi swoistą redakcję „typu katedralnego” charakterystycznego dla budownictwa sakralnego obszaru Europy Środkowej tego czasu. Jej wystrój oraz nagromadzone we wnętrzu dzieła sztuki, elementy jej świetnego wyposażenia, jak bezcenny obiekt – słynne Drzwi Gnieźnieńskie, są przejawem najwyższych umiejętności artystów reprezentujących różne style i epoki. Na Wzgórzu Lecha, gdzie – jak poświadczają znaleziska archeologiczne – już w VIII wieku istniał gród, w miejscu dzisiejszej katedry zbudowano w końcu IX wieku jednonawowe oratorium. Przebudował je w następnym stuleciu Mieszko I, wznosząc świątynię na planie krzyża, w której w 977 roku pochowana została jego żona, księżna Dąbrówka. Gotycka katedra, powstała w okresie od 1342 do ok. 1390 roku, zastąpiła romańską świątynię wzniesioną przez Bolesława Chrobrego w miejscu wcześniejszych obiektów sakralnych. Badania archeologiczne przeprowadzone po II wojnie światowej w jej wnętrzu odsłoniły liczne elementy architektoniczne i dekoracyjne pochodzące z pierwotnych budowli. Katedra jest potężną, trójnawową bazyliką o długości 85 m, z obejściem wokół wielobocznego prezbiterium stanowiącego jej najstarszą część. Nawy boczne i prezbiterium otacza wieniec kaplic. W elewacji frontowej dominującym elementem są dwie ogromne wieże dobudowane w XV wieku, zwieńczone barokowymi hełmami. We wnętrzu prezbiterium oddziela od korpusu nawowego łuk tęczowy. Obie części zostały świadomie skontrastowane: chór jest opracowany bardziej ascetycznie od barwnego i plastycznego wnętrza nawy. Kapitele filarów, archiwolty arkad międzynawowych, żebra sklepienne i fryzy pokrywają przedstawienia ludzi, zwierząt i roślin.

 

Serdecznie zapraszamy na wycieczkę.
Dodatkowych informacji udzielą Państwu pracownicy
Biura Podróży "RAMIS"
Białystok, ul. Św. Rocha 13/15 lokal 116
tel. +48 691 798 400